اجاره اقامتگاه در سراسر ایران

چگونه در سفر، غذای خیابانی بخوریم و زنده بمانیم؟

شکی نیست که یکی از بزرگ‌ترین بخش‌های وسوسه‌کننده سفر، تجربه مزمزه‌کردن غذاها، طعم‌های محلی و خوراک‌های تجربه‌نشده در سفر است. همه ما دوستانی داریم که از شگفتیِ غذاهای محلیِ گیلان برای ما خاطره‌ها گفته‌اند، دوستی داشته‌ایم که از صف‌های طویل سمبوسه و فلافل تند در آبادان یادی کرده‌ و همکاری که قربان‌صدقه قیمه‌نثار قزوین رفته‌. به هر شهری که سفر کنیم، بیش از آن‌که غذا یک تفریح باشد، یک ضرورت است. اما کافی‌ست یک مسمومیت معمولیِ‌ غذایی، تمام لذتِ ما از سفر را بادِ هوا کند. کابوسی که خیلی از عشقِ سفرها را تهدید می‌کند. ما می‌توانیم با رعایت چند نکته ساده، غذاهای سنتی و محلی، ایستگاه‌های غذای خیابانی و یا دکه‌های خوراک‌فروشی را برای خودمان ایمن کنیم. این یادداشت قرار نیست شما را از لذتِ بی‌نظیرِ غذای محلی منع کند که اتفاقا می‌خواهد دعوت کند این لذت را حتما تجربه کنید، اما رعایت نکاتی که در پیش‌رو برای‌تان خواهیم گفت باعث خواهد شد تا در طول سفر، دربه‌در پیداکردن درمانگاه و دوا و درمان نشوید. البته در نگاهی دقیق‌تر باعث می‌شود مسموم نشوید.! بقیه موارد هم چشم شیطان دور!


یک. به طول صفِ غذاخوری دقت کنید.

این نکته شاید حاوی نکات بهداشتی خاصی نباشد، اما یک پیام مهم را مخابره می‌کند. غذاخوری، دکه یا رستورانی که مشتریِ فعال داشته باشد، امتحانش را پس داده است. احتمال مسمومیت در غذافروشی‌هایی که مشتریِ پر و پاقرص و زیاد دارد کم‌تر از نوع خلوتش است. چرا؟ روشن است! احتمال پوسیده‌شدن، عفونی‌شدن و کپک‌زدن در رستورانی بیشتر است که ناچار شده مواد اولیه‌اش را برای مدت طولانی بی‌استفاده رها کند. جدا از این، غذاخوری‌های بی‌کیفیت خیلی زود رونق‌شان را از دست می‌دهند. پس آن‌جا که صف طولانی‌تری دارد، مجبور است از مواد تازه استفاده کند.

بهداشت غذای خیابانی

دو. آشپز و صندوق‌دار جدا باشند.

فکر می‌کنم توضیح بیش‌تری لازم ندارد. در ایستگاه‌های فروش غذای خیابانی ، پرسنل چندانی وجود ندارد. اتفاقا کم ندیده‌ایم که آشپز خودش پول خوراک را از شما می‌گیرد و بعد با همان دست شروع به کشیدن گوشت به سیخ می‌کند. پول در کنار تلفن همراه، جزو کثیف‌ترین اشیای زندگی ما هستند. پیش‌نهاد می‌کنیم که جایی را انتخاب کنید که آشپز و صندوق‌دارش دو فرد مختلف باشند. شما که دوست ندارید معده محترم، میزبان آن همه میکروب باشد؟ می‌دانیم معده و روده تان زیاد استقبال نمی‌کنند!

سه. آشپزخانه‌اش پیدا باشد.

انتخاب یک غذافروشی برای غذای خیابانی که آشپزخانه‌اش را از محل سرو غذا جدا نکرده باشد کار سختی نیست. این نکته بسیار مهمی است. جلوی چشم بودنِ آشپزخانه، باعث می‌شود که پرسنل یک غذا فروشی ناچار به رعایت نکات واضح بهداشتی باشند یا حداقل بخش اعظمی از آن را رعایت کنند. هیچ‌وقت به غذافروشی‌هایی که آشپزخانه را با یک پرده چرک و سیاه از شما جدا کرده‌اند اعتماد نکنید.

غذای خیابانی بهداشتی

چهار. بازارهای روز را دریابید.

بازارهای روز در ایران کم نیستند. محدود به جمعه و روزهای تعطیل هم نیستند. مثلا در شمال ایران و «بابلسر» دوشنبه‌بازار به راه است یا «انزلی» شنبه‌بازاری دارد که بازارروزهای استانبول را توی جیبش می‌گذارد و دراکثر شهرهایی که بافت محلی‌شان هم‌چنان زیبا و اصیل مانده -که معمولا همان‌ها مقاصدِ سفرهای ماست- بازارهای روز به راه است. اکثر خریداران این بازارها افراد محلی‌اند. هر هفته هم را می‌بینند و با هم داد و ستد و رفت و آمد دارند. پس بدانید غذاخوری‌های تو این بازارها از بسیاری امتحان سخت، پیروز بیرون آمده‌اند.

پنج. اگر آلرژی دارید…

شاید باور نکنید اما به‌خاطر همان باقلای جذاب کنار خیابان، انسان‌های زیادی جان خود را از دست داده‌اند. دلیل؟ آلرژی. آلرژی‌های غذایی گریبان‌گیر افرادی می‌شود که یا از آلرژی‌های خود خبر ندارند یا کسانی که بدون پرسیدن محتویات غذاهای محلی، آن‌ها را مصرف می‌کنند. برای مورد اول کافی است به یک مرکز درمانی مراجعه کنید و تست آلرژی غذایی بدهید. یک آزمایش سریع و ساده که نگرانی شما را از اتفاقات ناگهانی از بین‌ می‌برد. اما اگر به نقطه‌ای سفر می‌کنید که به زبان محلی‌اش آگاه نیستید و نمی‌توانید با زبان خودتان با آن‌ها ارتباط برقرار کنید، حتما پیش از سفر روی یک کارت، ترجمه آلرژی خود و ماده غذایی حساس به آلرژی‌تان را بنویسید. اگر در سفر با غذایی روبه‌رو شدید که از محتویات آن خبر نداشتید، با نمایش این کارت از سرآشپز یا صندوق‌دار، از آلرژی خود آگاه‌شان کنید. اگر فکر می‌کنید خودتان می‌توانید از محتویات یک غذا به طور کامل مطمئن شوید، اشتباه می‌کنید. هیچ دانشمندی نمی‌تواند باور کند که فلافل داغ و خوش‌مزه کنار خیابان با نخود درست می‌شود.

فود استریت

شش. به قاشق و چنگال اعتماد نکنید.

قاشق و چنگال می‌توانند منبعی غنی از باکتری باشند. هرچقدر هم که آشپزخانه یک غذاخوری جلوی چشم شما باشد اما شما هیچ‌وقت متوجه نمی‌شوید قاشق‌ها و چنگال‌ها چطور تمیز شده‌اند. به خاطر کره زمین هم که شده، بی‌خیال نوع پلاستیکی‌اش شوید و یک قاشق و چنگال ناقابل را از خانه با خود بردارید.

هفت. چندروزی گیاه‌خوار شوید.

ممکن است گیاه‌خوار نباشید و گوشت بخش مهمی از برنامه غذایی شما باشد، در این‌صورت باید به شما بگوییم که احتمال مسمومیت شما به نسبت رفقای گیاه‌خوارتان بسیار بالاست. گوشت و لبنیات دلیل درصد بالایی از مسمومیات غذایی‌ست. در عوض بروید و چندروزی ببینید گیاه‌خوارها چه تجربه‌ای را زیست می‌کنند.

غذای گیاهی

هشت. یخ‌ها از آن‌چه فکر می‌کنید آلوده‌ترند.

یخ‌های خیابانی معلوم نیست حاصل یخ‌زدن چه نوع آبی‌ست و به تبع آن بسیاری از آب‌میوه‌فروشی‌های خیابانی که از یخ استفاده می‌کنند می‌توانند در انتشار ناخواسته آلودگی سهیم باشند. پس در سفر، بی‌خیال آب‌میوه‌های خیابانی شوید. خودتان زحمت آب‌میوه‌گیری را بر دوش بگیرید یا حداقل در شهری که از آب لوله‌کشی بی‌بهره است، بی‌خیال این تجربه شوید.

نُه. کامل پخته‌شده همیشه سالم‌تر است. همیشه.

این یکی کوتاه و مختصر و مفید است. استیکی که کامل پخته شده یا جوجه‌ای که کامل کباب‌شده از نوع آبدارش بسیار سالم‌تر است.

ده. سُس‌ها همه‌جا هستند.

کم‌تر کسی وجود دارد که عاشق و شیدای سُس‌جماعت نباشد. حالا دیگر فقط سیاه و قرمز و زرد هم نیستند. انواع سُس‌ها با غذا سرو می‌شود. اما اکثر سُس‌های فروشنده‌های غذای خیابانی در خارج از یخچال و در دمای بالا نگه‌داری می‌شوند، پاستوریزه نیستند و به همین دلیل همان‌قدر برای باکتری‌ها هم لذیذ هستند. اگر بدون سُس‌ها غذا از گلوی‌تان پایین نمی‌رود، نوع پاستوریزه و بسته‌بندی‌شده‌اش را از فروشگاه بخرید.

غذاهای خیابانی

اگر شما هم نکته دیگری در خصوص تجربه خوردن غذاهای خیابانی دارید، خوشحال می‌شویم با ما به اشتراک بگذارید.

دمیان راستین

روزنامه‌نگاری می‌کنم و حالا در جاباما کلمات را با شوق به سفر پیوند می‌زنم.

نوشته های مشابه

یک نظر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × یک =

دکمه بازگشت به بالا
بستن